Becege D1 - Limit Stars D1

11 februari 2012

In plaats van de Elfstedentocht te schaatsen zochten we vandaag dan toch maar de warme Bongerd op om onze conditie op peil te houden. We speelden tegen het Dinxperlose team Limit Stars dat behoorlijk vernieuwd is. Ze hebben ons eerder weleens flink verrast dus we moesten eraan. Wij waren met 8 spelers en 2 coaches. Ons team is nu bijna op volle sterkte nadat alle geblesseerden weer aan het terugkrabbelen zijn. Jammer dat dan net recreant Elise in de lappenmand komt te zitten. Beterschap! Boudewijn en Rudi floten deze wedstrijd.

Eerste kwart. Een wervelwind was er niks bij. We hadden allemaal vleugels en sjeesden over het Doetinchemse veld. Wij maakten het spel. Kwamen goed vrij in de bucket maar als dit niet ging passten we uit en de afstandschotjes bleken vandaag ook erg goed te vallen. Helmy schoot zelfs driepunters raak. Zo af en toe had ze niet haar voet over de 3punterslijn maar toch…..We liepen dit kwart uit tot 21-4

Tweede kwart. Schitterende aanvallen waarbij elkaar de ballen werden gegund. Niet voor eigen kansen gaan maar samenspelen. Weliswaar verslapte de verdediging iets maar Dinxperlo maakte hier nog geen gebruik van. Floor en Eva hadden last van de longen en moesten wat meer moeite doen voor lucht. Gelukkig wisselden Lud en As flink door. 40-9

Derde kwart. Limit Stars zette de toon door meteen een driepunter raak te schieten. Bij ons liep het niet meer. Waarom mag Joost weten maar waarschijnlijk was de scherpte eraf. Annemarie had nog een goed afstandschot. Maar te gek dat ik nu moet gaan opbiechten dat we dit kwart verloren. Echt niet nodig. 52-24

Vierde kwart. Tempo houden…..snelle wisselingen in aanval naar verdediging en vice versa. Mayke had er al een marathonactie voor Ghana en een basketbalwedstrijd opzitten maar wilde van geen ophouden weten. Iris stond weer goed gepositioneerd onder de basket. Niet alle ballen gingen er in maar dit was bij meerdere mensen het geval. De bewegingen zijn super….nu nog concentratie om de ballen er ook in te schieten. We speelden de wedstrijd goed uit. Het rebounden ging best redelijk vandaag…Limit Stars was ook niet echt fel…en we konden nog een eind uitlopen tot 67-31.

En terwijl de ene het vliegtuig pakte na het zonnige zuiden pakte de andere de koude auto voor nog een weekendje op de schaats……Allemaal veel plezier…we hebben het verdiend!!

Marian 12

Mirjam 11

Eli en Bianca 10

Helmy 7

Iris 5

Eva en Floor 4

Annemarie en Mayke 2

Unlimited D1 - Becege D1

5 februari 2012

Na het fantástisch gezellige feestje van onze eerste Becege Sara Helmy, waar de bloemetjes goed buiten waren gezet, was het gisteren gewoon weer ballen. Dat viel nog niet mee. De vroege zondagmiddag bleek voor sommigen nog wel wat té vroeg. Marian was al wel erg wakker. Zij was dan ook om half 9 al gebeld door paniekzaaier Bianca die dacht dat de kledingtas nog in de Pol stond. Marian had de tas gelukkig onder haar hoede genomen en zo redden we het om met 7 spelende dames en coach Ludwien naar Elst te vertrekken.

Eerste kwart. Voordat we konden beginnen aan de wedstrijd moesten de kreupelen onder ons wel eerst worden behandeld. We lijken elke wedstrijd meer tape nodig te hebben voor vingers en duimen. Mirjam had schaatsbanen en dansvoeren gemeden om toch te kunnen basketballen met pijnlijke rug. We hadden op het feestje van Helmy nog een teammasseur gezocht maar jammer genoeg niet gevonden. Aanmelden mag! Tot dan maar een goede warming-up draaien. We begonnen sterk aan deze wedstrijd. Unlimited liet gaten vallen in de bucket en wij keken goed naar de vrije man. Verdedigend stond het ook weer als een huis. Unlimited waagde het niet eens om onze bucket in te komen. Houden zo! Floor kan oppassen en basketballen tegelijk want zij had, net als Bianca, mooie onderscheppingen en kon zo wegsprinten naar de basket van Unlimited. Jammer dat er zoveel werd gemist. Eli gooide gelukkig twee vrije worpen raak en zo was het 6-16

Tweede kwart. In het tweede kwart verslapten wij. We boxten slecht uit. Iris gaat steeds beter haar pirouettes draaien onder het bord en heeft van nature de drang om te scoren. Gelukkig liet Unlimited het dit kwart na om er een schep bovenop te doen want ze hadden ons hier kunnen pakken. Eli kreeg als middenvrouw snel achter elkaar wat fouten op haar naam dus mocht Mirjam het weer overnemen. Mayke baalde. Haar schotjes vielen nog niet maar gelukkig werd het rust zodat we ons konden bezinnen over de tweede helft. 9-19

Derde kwart. Bianca stond aan de weak side vaak mooi vrij. Ze gooide er zo een paar mooie afstandschotjes in. Marian zat ook lekker in de wedstrijd. Er werd als team gewerkt. We hadden lol in het spelletje en de koppies bleven omhoog. Al zijn we volgens coach Lud wel heeeeeel kinderlijk blij als we een keer scoren en willen dan als voetballers het samen vieren in plaats van te switchen naar de verdediging. Ach ja…houdt ons jong! Een Unlimiteder raakte geblesseerd door een elleboog in haar toch al pijnlijke zij. 17-25

Vierde kwart. Beng beng…meteen vlogen ons 2 driepunters om de oren. 23-25. En dan het hoofd koel houden. Niet gaan rennen en vliegen maar het verstandig uitspelen. Wat vinden wij dat moeilijk! Al best wat training in gehad dit seizoen en ja….dit wierp zijn vruchten af. Hierdoor werd het tempo wel uit de wedstrijd gehaald. Gelukkig vielen de ballen op de belangrijkste momenten bij ons. Maar ook hadden we 5 teamfouten dus Unlimited mocht gaan prijs schieten. In de 7e minuut nog weer een driepunter van Unlimited. 30-33. Aan de kant werden er al een paar gek. Een mooie score van Bianca gevolgd door een vrije worp van Marian en wij bleven steken op 36 punten voor deze wedstrijd. Unlimited had nog niet genoeg van het scoren. In de 8e minuut stond het 36-31…in de 10e minuut 36-33. Eli ging al bij de klok staan om te zorgen dat er op tijd werd afgefloten. Wij hadden het in de hand. We mochten aanvallen. Niks aan het handje…rustig uitspelen maar daar kwam onze pup Mayke…die ineens uit het niets heel spontaan voor een driepunter ging. We schrokken er allemaal van..zij zelf waarschijnlijk het meest en zo had Unlimited het weer in de hand. Mayke herstelde…pakte de rebound en Unlimited mocht nog 1 vrije worp nemen en zo sloten we af met 34-36…..!!! Yessssss!!!!!!! Superwedstrijd en met een dik tevreden coach doken we nog ff snel de kantine in!

Geteld door Lud:

Rectificatie van vorige week….Iris maakte maar liefst 8 punten…Floor 5…..

Marian 8

Eli 7

Bianca 6

Floor, Mayke en Mirjam 4

Iris 3

Becege D1 - Dedein D1

28 januari 2012

Vanmiddag speelden we in de Bongerd. Eerst even wachten tot de korfballers klaar waren, veld opzetten, tafelaars zoeken (grrr….) maar gelukkig waren Jos Terwiel en Ellen Bramer zo lief om dit op te pakken…en we konden starten! Floor en Helmy kwamen er eindelijk achter dat ze samen in 1 team spelen dit seizoen. Volle bak…9 spelende dames en 2 coaches. Dedein zou later in de wedstrijd nog versterking krijgen. We moesten dus meteen zorgen dat we scherp zouden staan.

Eerste kwart. Dedein heeft een man to man verdediging. Daardoor konden we de één tegen één aangaan en af en toe kwamen we er goed langs. De verdediging stond op zich ook goed bij ons alleen het rebounden was zwak waardoor we toch wat puntjes weggaven. Helmy raakt net als Bianca 2 vrije worpen. Het loopt gesmeerd bij ons. Mooie aanvallen en alleen dan vaak wel weer te gretig onder dat bord waardoor de ballen er net niet ingaan. 16-9.

Tweede kwart. Floor pakt een bonus. Twee blocks van Mirjam achter elkaar waarvan er eentje wel ongelukkig bij een Dedeiner uitkomt. Maar toch…. Bianca als altijd met mooie strakke passen. Spelletje 2 kende vandaag een mooie variant op de andere center. Nog een afstandschot van Marian, twee mooie centermoves van Helmy en Mirjam, maar dit kwart spelen we gelijk dus we zijn er nog niet. 25-18.

Derde kwart. Dedein komt meer en meer in het spel en wij rennen dom mee. We maken heel wat onnodige meters terwijl we beter ons eigen spel kunnen blijven spelen. Bij ons op de kop liggen er gaten omdat er niet genoeg geschoven wordt. Dit lossen centers op waardoor er in het midden weer een gat valt. Er moet dus een schepje bovenop. Mayke schiet één van haar beroemde driepunters en verdedigt ook heerlijk fel. Iris laat zien wat ze in huis heeft. Mooie draai onder het bord en hij zit! Maar Dedein kruipt dichterbij…we voelen allemaal dat het nog niet gespeeld is. 41-32.

Vierde kwart. Gelukkig stond de filmcamera nog niet op “play”want we zouden niet willen dat beeld én geluid vast kwam te liggen van deze wedstrijd. We moesten alle zeilen bijzetten om rust te bewaren. In de 2e minuut was het al 41-36……hoe konden we het nu weer zo laten gaan? Waarom spelen we niet gewoon onze spelletjes? We zijn in zulke situaties echt te ongeconcentreerd en willen het dan te gehaast afmaken. Dedein werd feller en feller. Ondertussen was er gelukkig ook tijd voor een grapje maar zij zagen hun kansen ook groter worden. Totdat wij ons herpakten dan. Want de laatste minuten waren voor ons. Helmy als rots in de branding schepte heel wat ballen weg met haar lange armen. Langzaam maar zeker kwam de glimlach weer terug op ons gezicht. We hadden hem…met 52-38!

Helmy en Mirjam 10

Iris 8

Iris 5

Mayke 4

Marian en Bianca 2

Annemarie 0

Arnhemia Eagles D2 - Becege D1

22 januari 2012

Vanmiddag bleven er nog 6 dames over voor een wedstrijd in Arnhem. Onder politie escorte gingen we over het Velperbroekcircuit (of was deze voor de NEC supporters?) richting de Laar. Terwijl Iris nog even babbelde met de politie bij het Gelredome nam Eli het met de verdrijvingstrepen niet serieus en met wat omwegen maar zonder Tomtom vonden we de sporthal. Alexandra moedigde ons aan, even later geholpen door Eva en Thijs. Helemaal leuk al kon Eva niet hard schreeuwen met zere keel. Astrid coachte ons.

Eerste kwart. De dames van Arnhemia vormen een leuk en sportief team. Maar wij hadden er ook zin in. Geconcentreerd tot op het bot stonden we als een blok te verdedigen. In de aanval hadden we maar 2 problemen. Ballen afmaken en goede passing. Verder liep het op rolletjes. Maar bij de tegenstander liep het niet minder. Zij hebben spelletjes die ons best bekend voorkomen maar spelen dit zo strak uit dat we wel meteen een achterstand opliepen. Ook zijn ze gewoon een stuk feller. Net iets eerder naar de bal toe en een fellere rebound. 15-10.

Tweede kwart. Iris nam het enthousiasme van gisteravond mee naar de wedstrijd en dit mag ze vaker doen. Ze snapt het spelletje basketball steeds beter en de ballen gaan vallen. Ook haar eerste echte vrije worpen vielen door het netje. Er was maar 1 scheidsrechter maar die kon wel fluiten. Zeker ook door hem werd het een erg leuke pot. Hij werd zelf ook steeds blijer. Hij was wel streng in “lopen”en kon ook goed tot 3 tellen. Gelukkig niet tot 5 want Mirjam stond hier al op scherp met 4 fouten maar heeft de wedstrijd wel uitgespeeld….Arnhemia heeft een stel scherpschutters in dienst en dit kostte ons dit kwart de kop. We verloren dit kwart met 23-6. Russtand 38-16.

Derde kwart. Libresse had hier zo reclame kunnen maken…want wat kregen wij dit kwart vleugels! Bianca en Marian vlogen over het veld en konden elkaar erg goed vinden. Passen over de breedte van het veld en met een mooie lay-up kropen we dichterbij. Dit smaakte naar meer. Geweldig basketball…je niet laten beïnvloeden door je goede tegenstander. Eli gooit nog een keer haar knipoog in de strijd naar de scheidsrechter en die wordt blijer en blijer. En zo wonnen wij dit kwart…48-30

Vierde kwart. We bleven het samen doen dit kwart. Waar we vorige week veel te veel voor ons zelf gingen lieten we vandaag zien dat basketball een teamsport is. Verdedigend konden we steeds beter uit de voeten met hun mooie aanvallen. Want eerlijk is eerlijk…tis wel een talentvol team! Maar wij met onze bult bagage en ervaring bleven wel antwoord hebben. Dit kwart sloten we gelijk af met 19-19. Al met al een superpot. Nog nooit zo lekker verloren. We vonden het gewoon jammer dat het afgelopen was….

Astrid heeft de puntjes vandaag opgeteld…thnx!!

Marian 18

Bianca 10

Iris 8

Eli 6

Mirjam 5

Mayke 2

Becege D1 - Flip Stars D1

15 januari 2012

Vanmiddag volle bak in sporthal De Pol in Gaanderen. De tribune was al snel uitverkocht zodat Jos al op de grond moest plaatsnemen. Niet dat hij dit erg vond want zo kon hij goed geconcentreerd kijken naar de dames. En wel naar 10! 10 spelende en ook nog 2 coachende dames, daar kies je dan toch eerder voor dan een schitterende boswandeling op deze mooie dag. Zeker als één van die dames ook nog haar oorbellen inlaat om indruk te maken. Maar Eli moest ze toch uitdoen van de scheidsrechter…..zodat hij neutraal kon blijven fluiten?? Flip Stars had maar 5 dames op de been zodat wij volle kracht konden spelen.

Alexandra maakte haar debuut bij ons in het team. Zij maakte de overstap van Dedein naar Becege. Het publiek keek een beetje verbaasd waar deze snelle scherpschutter vandaan kwam. Tja….kost wat…maar dan heb je ook wat ;-)

Eerste kwart. Na een goede actieve warming-up was de openingsscore meteen van Alexandra. Wij speelden goed…waren al snel de betere partij. We waren feller dan Flip Stars en creatiever in ons spel. Voor mijn gevoel stonden we dan ook al gauw dik voor maar het scorebord vertelde anders….We lieten Flip Stars teveel in het spel komen. Hun spelverdeelster kreeg alle tijd van ons om het spel op te zetten. Af en toe een steel van Eli, Alexandra of Bianca gevolgd door een fastbreak. Maar de aanvallen die rustig werden opgezet resulteerden te weinig in scores. Gelukkig maakte Mayke een mooie driepunter. En als laatste van dit kwart kwam Mirjam langs de tegenstander…met een net echte centermove. 11-11.

Tweede kwart. Floor had helemaal zin om nu eens eindelijk de winst naar huis te kunnen nemen. Zou het dan vandaag echt lukken? Ze ging er wel voor. Lekker fel in de verdediging en hier en daar een puntje meepikken. Mayke die er gewoon nog een driepunter ingooit. Annemarie zat ook lekker in de wedstrijd. Gevaarlijker aan de bucketlijn en ook verdedigend zijn ze er nog niet zomaar langs! Zo creëerden we weliswaar een voorsprong maar echt los kwamen we nog niet. 27-20.

Derde kwart. Na de rust begonnen we in een man-to-man verdediging om Flip Stars minder tot spel te laten komen. Maar ze raakten hier niet van van de wijs…sterker nog…ze stapten mooi langs ons heen en gingen scoren. Gelukkig kwamen er in de aanval ook meer gaten. Het tempo werd door de man-to-man wat opgeschroefd en dit zie je terug in de aanvallen. Alexandra een driepunter, een score van Iris…het liep lekker. Toen het 39-24 was, blesseerde een FlipStar zich zo dat ze niet verder kon spelen. Jammer voor haar maar ook voor de wedstrijd die vanaf toen eigenlijk wel gespeeld was. Maar in plaats dat wij vanaf dat moment gingen uitlopen, lieten wij de concentratie varen en speelden als dweilen. We gingen zelfs Flip Stars de bal aanpassen….het waren echt leuke vriendelijke meiden maar om ze nu zo de bal aan te reiken….Annemarie scoorde de laatste van dit kwart. 45-29.

Vierde kwart. We herpakten ons enigszins. Maar we gingen wel teveel mee in het tempo van de FlipStars. Wij als ervaren basketballers moeten dan ons eigen tempo vasthouden. Maar in de aanval werd het rommeliger en ook in de verdediging kon er best een tandje bij. We moeten ook echt meer de vrije man gaan vinden of afwachten wanneer die inloopt. De gaten vallen, of zijn er soms al. En wij maken het ons zelf te moeilijk. We wonnen wel…maar ik heb ons weleens blijer meegemaakt. Marian had vandaag het slotakkoord met 3 scores op een rij. Eindstand 68-38.

Alexandra 22

Mayke 13

Marian 10

Eli 6

Floor, Bianca en Mirjam 4

Annemarie en Iris 2

Eva 1

Pigeons D1-Becege D1

7 januari 2012

Nieuw jaar nieuwe kansen. En dan ook nog in de gloednieuwe sporthal van Duiven…alle kans voor een heerlijke pot basketbal!

Eerste kwart. Mayke opende deze wedstrijd met een mooi afstandschotje. In de verdediging was de communicatie zelden zo goed. Mirjam stuurde als middenman de dames op de plek. Pigeons heeft steeds een dubbele positie bekleed beneden dus de centers moesten uitstappen. Dit werd goed gedaan waardoor Pigeons geen gaten kon vinden. Maar met dit euvel hadden wij ook te kampen in onze aanval. Ze hebben een man-to-man verdediging. Pigeons heeft een paar felle dames in haar team die voor elke bal gaan. En daar waar wij in de verdediging alles geconcentreerd deden, was deze concentratie in de aanval minder goed. Niet elke pass kwam bij een teamlid, er werd nogal eens “lopen”gemaakt of de ballen werden gewoon gemist. Gelukkig gooide Mayke er nog 2 vrije worpen in dus zij scoorde als enige bij ons dit kwart. 8-4

Tweede kwart. Pigeons kwam beter in hun spel. Vooral hun fast break is gevaarlijk. Ze switchen razendsnel van verdediging naar aanval en wij stonden er af en toe bij en keken ernaar. In de 6e minuut stond het 18-4. Wanneer gingen wij scoren? Bianca was er klaar mee en ging een afstandschot raken. Vanaf toen kwamen er weer scores. Marian scoorde en Iris verzilverde een rebound en was weer dolblij! 26-12

Derde kwart. De sfeer was na de pauze ineens grimmiger. Waardoor het kwam is ons niet helemaal duidelijk. Het was toch best een aardige pot basketball waarbij we er allen voor gingen. Af en toe een lompe beweging aan beide zijden mocht de pret toch niet drukken? Mirjam scoorde 2 vrije worpen raak en ach misschien konden we toch nog dichterbij sluipen? Maar Pigeons bleef antwoord hebben. Ze bleven fel en snel. Iris mist nog wat basisregels van basketball maar hier had Pigeons geen boodschap aan. Ze vonden de omhelzingen van Iris in 1 woord onsportief. Een elleboog als antwoord daarop geven is dan toch ook niet het sportiefste wat je kunt doen….Maar daar bleef het tot dan wel bij. We scoorden aan beide kanten en het was 36-21

Vierde kwart. De tribunes zaten vol. Of kwam dit omdat onze mannen elkaar niet goed kennen en nog wat gespreid zitten? Zij zagen in ieder geval een bijna catfight tussen Bianca en een Pigeon. Poe hey…nadat Bianca netjes vraagt of zij misschien haar mond even wil houden komt er uit de Pigeonse mond ineens een hoop modder…! De toon lijkt gezet. Bianca heeft liever dat haar tegenstander aan de kant gaat zitten maar ze blijven toch beiden in het veld en herpakken zich. Eli heeft de rust om met een mooie beweging langs haar te gretige tegenstander te komen en scoort de laatste van Becege. Pigeons nummer 4 laat nog even haar grootste talent zien. Ze heeft ons nog maar liefst 4 keer in the pocket door snel op de break weg te zijn en te scoren. Eindstand 48-25.

Goede nieuws van vandaag is dat de douches heerlijk waren en de kantine hopelijk nog in aanbouw is…..fijn weekend….shirts draaien al!!!! Dus herinneringen zijn zóóóó weggewassen! Groetjes Mir

Bianca 10

Mayke 4

Marian 3

Iris, Eli,Floor en Mirjam 2

Eva 0

Tower Jumpers D1 - Becege D1

17 december 2011

De laatste wedstrijd van dit jaar speelden we in Barneveld. Na de wedstrijd hebben we unaniem besloten dat er van deze wedstrijd geen verslag zou komen. Iedereen haalde opgelucht adem behalve Iris…die dit toch wel heel jammer vond. En na een nacht woelen in mijn bedje kom ik er niet onderuit..ik moet het toch van me afschrijven….en een dagboek heb ik al lang niet meer….

Tijdens het theekransje vooraf waren we er snel over uit dat we niet allemaal topfit waren. Eva kampte met zere benen, Eli met een zeer hoofd, Mirjam had een koutje gevat op de fiets naar de haantjes bij van Hal en Floor had geluk dat er geen narcoticacontrole was want ik denk niet dat ze erdoor was gekomen met haar roze pilletjes. In de kantine kwamen er ook achter dat Tower Jumpers ook in het geel speelt…oeps! Na overleg met scheidsrechters en coach besloten we in onze (ook gele) warming up shirts te spelen. Nou..we warmden al snel up!

Eerste kwart. We waren niet vooruit te branden. We lieten ons zelden zo uit het veld slaan als in dit kwart. In alle opzichten schoten we te kort. Tower Jumpers bleek een fel team, volop geconcentreerd en wij keken met grote verbaasde ogen toe hoe zij het spel maakten. Verdedigend vielen er bij ons overal gaten. En als die niet vielen kon Tower Jumpers ook van afstand schieten. Aanvallend kwamen we al helemaal niet aan de bak. Ballen gleden van onze handen of werden te snel richting basket gemikt en gemist. Het was een drama! Pas in de 6e minuut haalde Floor ons van de vervelende nulstand. Toen Iris in het veld kwam wist zij ook meteen te scoren. Onze twee supporters Rob en Brent konden niet trots op ons zijn.Na dit vervelende kwart wilden we het liefst weer naar huis. 23-4

Tweede kwart. Bianca had eens goed gekeken naar de Jumpers en zag het licht. Ze vertelde ons wat we moesten doen met twee Tower Jumpers en dit zorgde ervoor dat we tot spel kwamen. Sterker nog…dit kwart speelden we de sterren van de hemel en wonnen!!Eva met haar schitterend getimede rebounds trok samen met Iris de oudgedienden het spel weer in. Eli en Mirjam gaven hier en daar een mooie pass door de bucket. En zo maakten we de wedstrijd weer een wedstrijd. 35-25

Derde kwart. Omdat we geen nummers op onze shirt hadden kregen we al snel bijnamen van de Tower Jumpers. Ik werd eerst “de nieuwe vlecht” genoemd wat natuurlijk al leuker is dan “de oude vlecht”. Daarna maakten ze het nog leuker door me “dame” te noemen dus ach..mijn avond kon niet meer stuk. Tower Jumpers deed er na de rust nog een schepje bovenop. Hier hadden we geen antwoord op. We kwamen zeer moeizaam vrij. De Barneveldse press bleek lastig. Bianca vloog door de lucht na een schotpoging en haar enkel en zijzelf kregen ijsvrij. Even later viel Eva na een elleboog in haar zij ter aarde. Floor had zéker geen kritiek op de scheidsrechters maar vroeg met wazige blik wel of ze aan beide kanten konden gaan fluiten. Maar nee…dit moesten de heren zeker niet als kritiek opvatten! 49-27

Vierde kwart. Spannend werd het niet meer. Een ieder van ons had gezien dat er op de tribune patatjes werden gegeten dus dit gaf de concentratie wel aan. Floors pillen deden hun werk want ze werd steeds lolliger. De scheidsrechters moesten er ook om lachen. Dit kwart werd er wel weer redelijk verdedigd waardoor Tower Jumpers maar nipt won. Dan heb ik het over dit kwart (9-7) en niet over de wedstrijd. De einduitslag is namelijk 58-34.

In Barneveld hebben scheidsrechters een dubbelrol want toen we uit de kleedkamers rolden stond het frituurvet al voor ons aan en lieten we ons bij de kerstboom heerlijk alles aandragen door deze vriendelijke jongens.

Eva 8

Eli 7

Floor 6

Mirjam 5

Iris 4

Marian en Bianca 2

Becege D1-Give & Go D1

10 december 11

Voor sommigen van ons begon de dag zoals Alanis Morissette hem bezingt in “Ironic”. Een auto die niet wil starten als je net bij iemand de poort bezet houdt, gordijnen uitzoeken bij net die ene Hema die geen gordijnen in zijn assortiment heeft, dan maar een kerstboom uitzoeken en net als je denkt dat je 2 uur de tijd hebt om alles in kerstsferen te kunnen brengen voor je wedstrijd begint, kom je er achter dat je nog moet tafelen. Haastje-repje de auto pakken en dan richting Bongerd sjezen, waar je er achter komt dat de ballen vanaf woensdag al in de Gaanderse Pol kantine liggen. En je dan óók nog niet eens mogen afreageren op je vriendin….isn’t that ironic?

Goed, we hadden 8 dames op de been. Iris ging na haar hersenschudding weer proberen te ballen. En deed het bewonderenswaardig goed! Mayke en Floor waren er vandaag niet bij. De rest van de dames was er bijna allemaal, op het veld of als geblesseerde supporter op de zeer goed gevulde tribune. Give & Go en Pytheas zijn vanaf dit seizoen samen verder gegaan als 1 vereniging dus was het voor ons even afwachten wat deze samensmelting voor gevolgen had.

Eerste kwart. Het team van Give & Go is erg gemêleerd. Jonge meiden en al wat oudgedienden. Wij bij Becege bestaan bijna alleen maar uit deze laatst genoemde groep en dit is denk ik ook onze kracht. We staan in de verdediging als een blok. Weliswaar is het voetenwerk niet meer zo soepel als 20 jaar geleden, toch komen de tegenstanders niet zomaar langs onze bunker. Daarbij doen we er de laatste weken een schepje bovenop en laten wij de tegenstander niet meer het spel maken. Hand in passlijn en werken werken werken. In de aanval liep het bij ons ook best goed vanaf minuut 1. We stonden er als team voor te knokken. Eva die mooi onder de bucket de bal aangereikt krijgt en steeds automatischer haar schotje pakt. Mirjam ontdekt in dit eerste kwart dat roken ook heel gezond kan zijn. Als je neus een kras oploopt en het stopt niet met bloeden zijn daar de rokende ouders van Eva met een vloeitje en kan Mirjam na 5 minuten het veld weer in. 8-8

Tweede kwart. Kommer en kwel bij Give & Go. De scheidsrechters fluiten niet goed volgens hun/hen/zij/gullie. Gelukkig is het teamgevoel bij Give & Go niet zo groot dat iedereen aan deze klaagzangen mee gaat doen maar de toon is wel gezet. En wij….blijven ballen! Tis tenslotte bijna kerstmis dus tijd voor een vredelievend potje basketballen. Het bleef daardoor ook gewoon lekker lopen bij ons. Schitterende passjes, goed opgezette spelletjes. Wij hadden het zeer naar ons zin en speelden met een dikke grijns op ons gezicht. 19-12

Derde kwart. Mirjam mocht een bonus nemen die ze raak schoot. 22-14. Maar we waren er nog niet! Hun afstandschutter waagde zich niet aan haar schot maar wilde toch door de bucket. En tja…dat zei ik al..daar kom je niet doorheen! Bianca en Marian zaten ook helemaal lekker in de wedstrijd. Mooie fastbreaks waardoor onze voorsprong groter werd. Toen een Aaltens meisje zich blesseerde kon ze geen vrije worpen meer nemen. Dit was voor Eli aanleiding voor een ellenlange discussie met een ander Aaltens meisje. Alle ogen op hen gericht en zelfs de scheidsrechters zagen er een komische film in. Mirjam mocht dit kwart afsluiten met 2 rake vrije worpen waardoor zij zichzelf overtrof en er een vrije worp score van 100 % uitsleepte. Tijd voor een dansje! 30-19

Vierde kwart. Give & Go probeerde nog dichterbij te komen. Ze kregen hiervoor genoeg kansen want ze mochten van Boudewijn en Twan nog maar liefst 12 vrije worpen nemen. Maar het mocht niet baten. Wij waren gewoon de sterkere partij. Ludwien was helemaal trots op haar team. De mooiste aanval werd ingezet door een lange pass van Marian op Bianca die hem technisch erg strak door passte op Eli. Wauw! Hoezo op elkaar ingespeeld? De eindstand werd 40-28. Twan was klaar voor een sessie nazorg van Boudewijn maar ook dat kwam allemaal weer goed. Als we zo blijven spelen als vandaag dan kunnen we nog een heel eind klimmen in de ranglijst. Want ook bij ons is de toon gezet! En de kerstboom nu uiteindelijk ook….!

Eva 11

Bianca 10

Eli 6

Helmy en Mirjam 5

Marian 3

Annemarie en Iris 0

Becege D1- Trajanum D3

27 november 2011

Op een druilerige zondagmiddag mochten we in De Bongerd aantreden tegen de dames van Trajanum. We waren met z’n zessen, want ook vandaag moesten we helaas weer een boel speelster missen door met name blessures. Trajanum had, in tegenstelling tot ons, wel een goed gevulde bank.

Het was alweer een tijdje geleden dat we tegen Trajanum speelden, we wisten dus niet goed wat we konden verwachten. Wat we wel wisten is dat ze net onder ons stonden in de ranglijst. Het zou dus moeten kunnen, die wedstrijd winnen…

Eerste kwart. Wat lauwtjes begonnen we aan het eerste kwart. We hadden moeite om elkaar te vinden. Onze zoneverdediging zat daarentegen de eerste paar minuten wel goed dicht. Pas in de vierde minuut lukte het Trajanum om te scoren. Helaas hadden wij tot dan toe ook nog niet gescoord. Er vielen ondertussen steeds meer gaten in onze verdediging. We waren niet fel genoeg en ook in de aanval ontbrak het ons aan pit. De kansen die we kregen werden veelal niet benut. Hierdoor keken we na het eerste kwart tegen een achterstand aan: 6 – 11.

Tweede kwart. We besloten dat de warming up er nu toch echt op zat en gingen feller van start. We vonden de vrije vrouw wat vaker, maar afmaken lukte dan weer net niet. We werkten hard en de verdediging zat goed dicht. Een mooi schotje van Bianca en een goede rebound van Eva zorgden ervoor dat we weer hoop kregen. Dit kwart ging redelijk gelijk op, maar helaas vielen er toch weer een aantal gaten in onze verdediging waar met name nummer 4 van Trajanum goed gebruik van wist te maken. We wonnen dit kwart met 7 – 6, maar gingen wel met een achterstand de rust in: 13 – 17.

Derde kwart. Het derde kwart begonnen we goed. Onze verdediging zat hartstikke dicht en na een score van Marian en een van Floor stonden we zowaar gelijk: 17 – 17! Maar in plaats van de rust te bewaren en gewoon ons spelletje te blijven spelen gingen we slordig om met onze passes en lukte het wederom niet om de ballen in het netje te gooien: 19 – 25.

Vierde kwart. Zo goed als we het derde kwart begonnen, zo slecht ging het nu. Vier scores op rij voor Trajanum maakte de achterstand wel erg groot. Daarnaast moest Eli het ietsie pietsie rustiger aan gaan doen in de verdediging aangezien ze inmiddels 4 fouten op haar naam had staan. Toch gaven we ons niet zomaar gewonnen. We knokten terug en soms lukte het om de vrije vrouw (of zal ik zeggen vrije Floor ;)) te vinden. Maar doordat er ook in de verdediging gaten bleven vallen lukte het niet om de achterstand weg te werken. Zelfs de mooie driepunter van Bianca in de laatste minuut kon hier niets meer aan veranderen: 32 – 41.

Ach, één ding is zeker: volgend weekend verliezen we in ieder geval niet!

Floor 16

Bianca 7

Eva 5

Eli en Marian 2

Mayke -

VBV D1 - Becege D1

19 november 2011

Onze lappenmand is ook dit jaar weer goed gevuld. Komt Eli er net aarzelend uitgekropen, nemen Bianca en Ellen van Bavel het warme plekje snel in. Zo zitten we ineens met een centeroverschot en wordt er een beroep gedaan op de flexibiliteit van interim coach Ben. Ben wilde ons coachen maar stelde wel meteen 3 eisen. De eerste eis; wij regelden vervoer. Dit was erg goed geregeld. Thijs en Eva waren zelfs zo lief om Mirjam op te pikken in Duiven zodat zij de kampioensglimlach van haar zoon niet hoefde te missen. Nog zo half en half de PSV bus uitzwaaiend (ja Boudewijn…van heel dichtbij!!) vertrokken we richting Veenendaal. De tweede eis van Ben was dat we deze wedstrijd zouden winnen. Ook hier wilden we graag aan voldoen.

Eerste kwart. De eerste aanval was meteen raak. Na een goed afgesproken sprongbal tussen Mirjam en Mayke scoorde deze laatste. Beide teams kozen voor een zone verdediging. We hadden het spel dat VBV speelde al snel door en we deden in de verdediging wat we moesten doen. Alleen waren we volgens Ben te lief. Dit vonden we natuurlijk aan de ene kant best leuk om te horen maar eigenlijk bedoelde Ben natuurlijk dat we er harder voor moesten gaan knokken. Wij lieten VBV teveel tot spel komen en hier moest een stokje/handje voor gestoken worden. Eén VBV speelster was behoorlijk fel, had een mooi afstandschot maar kwam ook te makkelijk onze bucket in. Gelukkig miste VBV veel vrije worpen en stond het na 1 kwart 10-12

Tweede kwart. Marian en Mayke liepen veel op de fastbreak. Af en toe ontstonden hieruit mooie aanvallen. Door de snelheid in de fastbreak was het soms ook wat te onrustig en viel de bal niet goed. Als we dan de rust bewaarden en toch overgingen op een rustige aanval bleek er op de achterlijn ook nog ruimte te liggen. Helmy zocht weer goed de één tegen één op, Eva scoorde 2 vrije worpen raak. We scoorden ook uit aanvallende rebounds. Zo liepen we uit tot 21-30.

Derde kwart. De wedstrijd werd strak maar goed gefloten. De drie seconderegel werd toegepast en ook op “lopen” werd gelet. Wij gingen steeds harder werken en werden steeds minder lief. We lieten ons niet afleiden door rode vlekken bij de scheids of Achterhoekse accenten bij de andere scheids maar gingen voor de winst. Zo kregen supporters Thijs, Angelien, Ellen v B, Rana en Jins een leuke pot (verf) te zien. Marian nam haar voordeel van de uitwedstrijd en scoorde weer mooie afstandschotjes. We liepen dit kwart uit tot 32-43

Vierde kwart. Vier rake vrije worpen van Helmy dit kwart! We gaven VBV nog 6 puntjes maar echt spannend werd het niet meer. Nog anderhalve minuut op het scorebord en ineens had ik mijn 5e fout te pakken. Maar dit heeft volgens Ben dan weer niks te maken dat ik mijn niet- liefheid goed heb ingezet. Nou ja…nog een hele zondag om over te gaan nadenken. Maar liever genieten van de winst. 36-59.

Alleen nog even Bens derde en laatste eis inwilligen; 1 drankje na afloop. Bleek alleen dat hij zelf over dit maximale aantal heenging dus wie er nu niet lief is……gelukkig hebben we sinterklaas in het land om dit te beoordelen. We kwamen er tijdens de evaluatie er nog wel achter dat we volgens het scorefomulier verloren hadden dus ik ging met Rana verhaal halen. Gelukkig is VBV allervriendelijkst en handelden we dit netjes af.

Gedeelde topscoorders Marian en Helmy 14

Mayke 10

Eva 9

Eli en Mirjam 6

Becege D1 – Tonego D1

13 november 2011

Terwijl Britte vanmiddag als een ijskonijn bibberend thuis kwam na een ijskoude training op het voetbalveld, was ik erg blij dat ik naar een heerlijk warme sporthal mocht. De mist wilde maar niet optrekken vanmiddag. Ook niet uit de hoofden van Thijs en Eva die een gezellig feestje hadden gevierd gisteren. Het bleek helemaal een dag van mist want we speelden tegen het MISTery team Tonego. Alleen Mirjam en Ellen Bramer kennen deze vereniging uit lang vervlogen tijden. We konden wat verwachten want Tonego is de koploper. De coach zat tijdens onze warming up al dingen over ons op te schrijven dus wie weet zijn we wel gescout. Het zag er in ieder geval vanaf het begin professioneel uit. Bianca dacht dat bodylotion bij haar ook dit gewenste resultaat op zou leveren…maar kreeg in plaats van lotion deo van Annemarie. Nou ja…kan ook helpen tijdens zo’n zware wedstrijd! We hadden 7 dames op de been gekregen. Mayke was herstellende van een flinke griep dus zat nog een beetje onder de medicijnen en Ellen loopt ook nog niet als een kievit. Mirjam gaf daarentegen te kennen zich helemaal fit te voelen…al moest ze Lud wel even overtuigen. Lud coachte en had een As(sisteerder). Boudewijn en Jaap floten de wedstrijd. Tribunes waren goed gevuld met geblesseerden, vriendjes, mannetjes, liefjes (of combinaties), kinderen en dames die het breiwerk uit voorzorg meenamen. Nou….daar zou vast geen tijd voor zijn!

Eerste kwart. Bianca had de openingsscore. Meteen was de toon gezet. We waren gelijk scherp. Tonego bleek een zeer dynamisch team dat voor onze ogen bleef draaien met inkomende spelers in de bucket. Maar wij lieten ons niet gek maken. Onze zoneverdediging bleek een mooie buffer te zijn waar ze zeker niet zomaar doorheen konden komen. In de aanval konden we de vrije man goed vinden. Er werd mooi overgespeeld. In de 4e minuut scoorde Tonego een driepunter. Bianca scoort in de 7e minuut 2 vrij worpen en Mayke verzilvert daarna een bonus. Zo kwam er uit dit kwart geen winnaar maar was de stand 15-15.

Tweede kwart. Hier lieten we toch heel wat liggen. We vergaten dit kwart te scoren. Ook vergaten wij onze spelletjes te spelen. En als we er dan wel aan dachten, waren we zo enthousiast dat we weer vergaten dat een bounce pass beter werkt als er een lange vrouw voor je staat. Basketball kan best lastig zijn. Annemarie kreeg twee fouten achter elkaar. Dat kennen we niet van haar…maar betekent wel dat ze lekker fel in de wedstrijd zit! Een full court press van Tonego bracht ook wat spanning met zich mee. Een driepunter en heel wat vrije worpen van Tonego liet hen uitlopen tot 19-36.

In de pauze bleef Tonego erg warm doordat ze door bleven gaan met hun oefeningen, terwijl wij blij waren dat we wat konden afkoelen. De breipennen van de mevrouw op de tribune werden ook bijna warm.

Derde kwart. We hervonden ons wel weer na de rust. We hadden ondertussen onze meerdere al wel ontdekt maar besloten er toch nog een leuke pot van te maken. Samen als team. Hoewel beide teams bleven strijden was de sfeer op het veld opperbest. En zo lieten we toch nog hele leuke aanvallen zien. Bianca kreeg twee keer een Haaksbergs ledemaat in het gezicht en ook Marian kwam hier mee in aanraking. Maar dit mocht de pret niet drukken. Tonego bestaat uit een stel jonge technische spelers die het spel basketball snappen! Maar ook Becege snapt dit spel na jarenlange ervaring best goed! Wederzijds respect voor elkaar maakte deze wedstrijd zo leuk. 28-54

Vierde kwart. Een bonus voor Eva die hierna samen met Mirjam leeg op de bank neerploft. Ellen redt het door haar voetblessure niet als middenman. Ze verbijt haar pijn knap en wil ook spelen maar gaat na vandaag toch voor een APK bij de fysio. Dus na een paar diepe zuchten gaan Eva en Mirjam het veld weer fris en fruitig op voor een slotoffensief. Nog een paar mooie aanvallen en we kunnen zeggen dat Tonego ons gelukkig niet gedubbeld heeft. 41-75 is de eindstand.

Na de wedstrijd juicht een Tonego-speelster dat ze het zo’n leuke wedstrijd heeft gevonden. Wij kunnen dit alleen maar beamen. Tukkers blijven leuk (op z’n Mirjams!)

Na de douche zat Evelien klaar met de pepernoten. Ze vertelde iedereen hoeveel we er mochten pakken…1 of 2 of 5 of misschien wel 38! Na het goedmakertje van Bianca zochten we onze auto’s weer op in de mist en gingen naar onze heerlijke kacheltjes!

Eva 13

Mayke 10

Bianca en Mirjam 6

Marian 4

Ellen v B 2

Annemarie 0

Limit Stars D1 - Becege D1

5 november 2011

Gisteravond moesten we om 19 uur spelen in de Eurohal in Dinxperlo tegen Limit Stars. Bianca had zin een hele lange warming-up (of had zich in de tijd vergist) en kwam Mirjam al om half 6 ophalen. En zo werd er een nieuwe koffieclub geboren, bestaande uit Bianca en Mirjam. Willen er nog meer leden bij deze koffieclub dan kun je je vandaag nog aanmelden. Vóór de wedstrijd het café induiken blijkt ook best gezellig. Zelfs zo gezellig dat deze koffieclub meteen de tijd vergat. Van die lange warming up was toen al geen sprake meer. Wel ging de koffieclub rennend en giechelend naar de kleedkamer. Astrid coachte ons vandaag. Helmy was opgetrommeld in verband met zieke Iris. Dochter Anouk was ook ziek maar gelukkig was ze in goede handen..of euh…poten…! Floor zocht oude vrienden op in Gaanderen en zo waren we met z’n achten. Koppies leeg, concentratie zoeken want we weten dat Limit Stars ons vorig seizoen verraste met een enorme ontwikkelingsgroei. Nu zagen we weer wat nieuwe gezichten dus het was wel zaak om scherp te worden.

Eerste kwart. Dat scherp worden was lastig. Vooral op de bank (en op de tribune) werd heel wat gelachen. Scherpschutter Mayke had hier geen last van. Voor haar de openingsdriepunter. Het liep lekker. De bankzitters Bianca en Mirjam wilden al bijna voor een 2e kop koffie gaan want in zo’n goed geoliede machine moet je niks veranderen. Mooie aanvallen! Helmy die weer liet zien hoe je “moved” als een center. Annemarie gaat goed aan de bucketlijn staan en trekt zo een verdediger naar haar toe. Eva is vanaf de 1e minuut geconcentreerd en hier gaan we deze wedstrijd nog veel meer van zien. 5-17

Tweede kwart. In dit kwart werd veel verloren. De scheidsrechter verloor zijn fluit waar Eli meteen heel veel grapjes over maakte. Terwijl die arme man het veld afstruinde op zoek naar zijn fluit verloor Eli haar lachtranen. Helmy verloor haar lens. Ook zij struinde het veld af. Gelukkig vonden beiden het verloren goed en konden we gaan ballen. En met ballen verloren we niet! Alles liep! Genieten! Passjes door de bucket zijn het meest geliefd in Dinxperlo. Eva stond fantastisch gepositioneerd onder de basket en had de ene rebound na de andere. Limit Stars begon wel wat meer afstandschotjes te nemen en eindigde dit kwart met een driepunter. 14-35

In de rust genoot Bianca van haar fruithapje.Thomas moest thuis zijn banaan missen terwijl wij lay upjes draaiden om in het spel te blijven.

Derde kwart. We hebben de laatste tijd wel geleerd dat we er niet zomaar zijn met zo’n voorsprong. Mayke begon na rust weer met een afstandschot en dit was meteen het startschot voor nog mooier basketball. Limit Stars ging over op een man-to-man verdediging. Maar ach..die Eva…wat een kaskraker! De ene na de andere bal ging uit haar handen het netje in. Daar zou je een mooie film van kunnen maken whahaha---hahaha---hihihi. Vanaf de 8e minuut gingen we nog even allemaal scoren. De tafelaars konden het moeilijk bijbenen. Bianca, Mirjam, Ellen en Marian lieten hun kunstjes ook nog even zien en zo liepen we uit tot 20-61

Vierde kwart. Eva ging maar door…ongelofelijk. Ze liet de oudgedienden even zien hoe je een rebound pakt. Wauw! Maar ook het samenspel tussen ons was geweldig. We gunden elkaar de ballen. Gingen samen voor mooi basketball. De bal gaat tik tak door de bucket en de laatste kan hem dan soms nog net onder de basket omhoog brengen en scoren. Mayke gaat ook de bucket nog even in en kan zo ook scoren. Nog 2 afstandschotjes van haar en het is gedaan. 32-80! Daar kunnen we mee thuis komen!

Maar eerst nog even voetbal kijken in de kantine. Wat zullen we doen? Feyenoord, NEC of toch Willem II? We kiezen voor die laatste…Willem II zegt het baketball spel best te snappen; gewoon de bal in de korf doen! Met af en toe een schuin oog naar het grote scherm genieten we nog even na van onze winst. Daarna sjezen we met een voldaan gevoel naar huis. Zo hoort een basketballavond te verlopen!

Eva 28!!!

Mayke 15

Mirjam 12

Helmy en Bianca 8

Marian 5

Ellen v B 4

Annemarie 0

Woensdag beginnen we meteen om 19 uur dus als je het kunt redden graag op tijd dan kunnen we nog even ballen voordat we de vergadering inrollen!

Becege D1 – Unlimited D1

29 oktober 2011

Een latertje in de Bongerd op de zaterdagavond gisteren tegen Unlimted. Ook deze ploeg hadden we al een tijd niet gezien. Wij hebben veel wisselingen in ons team. Dit keer was Iris ziek, de oud geblesseerden zijn nog geblesseerd en Mayke was weer back from the USA! Thijs en Boudewijn floten. Bodewijn had al ingefloten bij de heren en kan dus gewoon 2 wedstrijden achter elkaar fluiten. Ludwien coachte en had meteen te kampen met een centertekort. Zo zie je maar…bij de dames heb je de ene keer een overschot en de andere keer een tekort..geen pijl op te trekken. Alleen dan een Cupido-pijl maar daar kom ik straks nog op terug.

Eerste kwart. We lieten ons meteen verrassen bij de sprongbal want Unlimited kon linea recta naar de basket en het was 0-2. De aanval van ons die daarop volgde was ook meteen raak. Mirjam scoorde de 2-2. Ellen van Bavel mocht op haar oude bekende centerpositie spelen. Maar eerst nog even een mooie driepunter! Ze straalde ervan..of had dit andere redenen? Daar kom ik dus straks nog op terug. Het liep aanvallend bij ons goed. Lange pass, spelers met vleugels en zo kreeg Unlimited het lastig. Onze verdediging was minder fel. De tegenstanders liepen te vaak langs ons heen om de rebound te pakken en wij vergaten uit te boxen. Mayke liet zien dat ze tijdens haar uitwisseling in de USA toch trainingen had opgedaan op de high school. De laatste driepunter in dit kwart was voor haar. 14-10

Tweede kwart. Ja…..we hadden het! Bianca gaf veelal de lange pass op Floor en zij scoorde. Een speelster van Unlimited klapte haar enkel om en voor haar werd het toeschouwen met ijs. De verdediging ging bij ons ook beter. Er werd meer gepraat in de bucket, we werden feller en Unlimited kwam er niet meer door. Tot de 4e minuut. En toen werd hun nummer 25 wakker. En niet zo’n beetje ook! Terwijl wij lagen te slapen en te laat terug waren ging zij met ons aan de haal. Ze begon met een driepunter. Maar daarna waren we steeds te laat terug en kon zij met een doodnormale lay-up ons bijna op achterstand zetten. Dit gingen we de tweede helft wel even rechtzetten. 31-30

Derde kwart. Unlimited deed haar naam eer aan. Ze begonnen meteen weer met een driepunter. Eva mocht twee vrije worpen nemen maar had nog teveel de kriebels van de vorige wedstrijd. Bianca had een erg mooi schotje vanaf de zijkant van de bucket. Raak! 35-33. Eva kreeg een klap op haar borstbeen en kon ook niet meer verder spelen. Aan beide kanten werd er fel gespeeld. Er werd niet altijd gefloten wat vooral voor de de Elstenaren (?) reden was om te klagen. Wij houden het vol om onze mond te houden. Maar Unlimited had vanaf dit punt in de wedstrijd geen reden tot klagen. Daar waar Bianca ons nog een beetje in de waan kon laten dat we konden scoren deed Unlimited niks anders. Drie driepunters in de laatste minuten en we hadden nog 1 kwart om 10 punten verschil goed te maken. 39-49

Vierde kwart. Ooohh….ik durf het bijna niet te zeggen…….volgens mij is dit ons nog nooit overkomen…..heel zachtjes dan: we hebben niet gescoord dit kwart……..

We gingen nog wel over op een man-to-man verdediging. Maar eigenlijk was een flinke schop onder onze reet beter geweest. We hebben het als team echt laten liggen. Het was een vernedering om op het veld te staan. Ik vroeg aan Boudewijn of hij niet alvast kon affluiten maar dit lag niet in zijn macht. Dus…we bleven ballen maar wat een verschrikking. Ook nu sluiten we af met het gevoel dat we de wedstrijd ook hadden kunnen winnen. Maar hier moeten we dan wel voor gaan werken! Met z’n allen! 39-62 is de eindstand.

Met de staart tussen de benen verlieten we het veld. Maar onze positieve Ellen bracht ons al snel weer in goede stemming want ze had goed nieuws… Cupido heeft namlijk zijn pijlen op haar gericht en ja…. Wij genieten als team allemaal mee en dit zal dan wel meteen de reden zijn geweest van ons verlies. Niet gelukkig in het spel..maar zeker wel in de liefde! Maar dat je daar na 2 weken al een kuitblessure van oploopt….ach….ik heb het zeker verkeerd verstaan…. whahahahaha!

Bianca 12

Mayke 8

Ellen v B 7

Floor en Mirjam 4

Marian en Eva 2

Annemarie 0

---

Dedein D2 - Becege D1

15 oktober 2011

Na lange tijd speelden we weer eens tegen Dedein. Dit team is een samengesteld team van Dedein en Basketiers en ons redelijk onbekend. Op de heen- (en terug) weg lieten we Marian weer genieten van de haar nog onbekende Achterhoekse schoonheid. Eli heeft een peesblessure aan de schouder en mag de eerstkomende tijd niet spelen. De tas met shirtjes dragen kon ze ook niet. En in Dedein aangekomen bleek al snel dat ze ook niet de prijs gaat winnen van beste wasvrouw. Toen we de tas opendeden kwam ons namelijk al snel een onaangename schimmelgeur tegemoet. Snel als Eli is, had ze de was te snel droog gewaand. Niet dus……Jammer genoeg ontbrak “Febreze Floor” vandaag ook dus we moesten al stinkend en vochtig het veld in. We waren met 8 spelende dames en coach Ludwien.

Eerste kwart. Dedein had een jong team op de been. Er zaten een paar redelijk felle dames tussen die gretig op de bal afgingen. Maar Eva had een goede rebound in de 2e minuut na een schot van Helmy. Openingscore was zo voor ons! Ook na deze score liep het goed bij ons. Annemarie verhoogde haar speelminuten vandaag flink en dit vinden we als team fijn. Het liep dan ook prima. Annemarie was fel in de verdediging. De aanvallen liepen prima. Marian hervond zichzelf en scoorde er weer flink op los. 4-12

Tweede kwart. Daar waar Dedein af en toe wisselde maar bovenal een man-to-man verdediging had, kozen wij dit keer voor een zoneverdediging. Dedein was vooral van afstand goed. Ze hebben een scherpschuttertje in huis die uit het niets een bal heel effectief in het netje kan werpen. Ik zou zeggen… inpakken, strikje erom en meenemen naar Gaanderen…Bianca liet veel van haar beroemde passen zien. Jammer genoeg reageren wij hier nogal eens te traag op of we maken de bal dan niet af. Maar zolang Dedein niet scoort is er niks aan de hand. Dit was het geval tot de 7e minuut. Toen kregen we ze om de oren . Aan alle kanten met als slotoffensief voor de pauze een driepunter en….we stonden gewoon belachelijk tegen een achterstand aan te kijken! 22-20

Derde kwart. We hervonden ons spel enigszins. De één tegen één werd ook iets meer opgezocht. Dit kan tegen deze jonge speelsters veel vaker en de gaten vallen ook echt wel. Alleen bij ons loopt het organisatorisch gewoon te gehaast en te rommelig en ook de omschakelingen blijven te traag. Toch weten we dit kwart wel puntjes te pakken. Soms een afstandschot van Ellen of Bianca, soms een center onder het bord die een leuke beweging laat zien of omhoog komt en scoort. Iris laat ook vandaag haar snelheid zien en hier en daar heeft ze eyeopener. Ze pakt het spelletje snel op en is gigantisch leergierig. Astrid heeft zich ondertussen ook op de bank genesteld om mee te sidderen voor het slotakkoord. 35-38

Vierde kwart. Wennen doet de spanning nog niet. We willen vandaag zó graag de winst mee naar huis nemen. Zeker nadat we 3 keer niet hebben gewonnen maar het er wel steeds om ging, vonden we dat we niet wéér konden verliezen. Zeker in het eerste kwart hadden we onze kracht toch laten zien. Maar deze kracht vonden we niet terug. Dedein scoorde in de 1e minuut, 37-38. In de 6e minuut kwam daar nog een driepunter bij en stond Dedein voor met 40-38. Gelukkig mocht Eva vrije worpen nemen. Maar nee…ze gingen er niet in. Ze baalde hier enorm van. Bianca scoort 1 vrije worp en we naderen Dedein weer. Na nog een score van Bianca komen we langszij. 40-41. Maar Dedein heeft nog een laatste stuiptrekking. 42-41. De minuten tikken weg. Nog 20 seconden op de klok. Helmy heeft de bal. Er staat nog 1 Dedeinse tussen de basket en haar. Mirjam schreeuwt: “ Maak je beweging…NU!!!” Helmy hoort dit en komt tot actie. Ze gaat met haar berg ervaring en basistechniek schitterend langs de Dedeinse en schiet..RAAK!

Eindstand 42-43. De ontlading is groot. Een paar van ons staan na afloop nog een tijd te trillen op de benen. Maar een douche en een glaasje prik doen wonderen. Blij gaan we huiswaarts…we hebben gewonnen!!

Bianca 13

Marian 10

Helmy 8

Eva, Ellen, Mirjam 4

Annemarie, Iris 0

Becege D1 – Arnhemia Eagles D2

9 oktober 2011

Gistermiddag speelden we in de Bongerd tegen het in het nieuw gestoken team Arnhemia Eagles 2. Onze wedstrijd begon laat omdat de handballers nog niet klaar waren. In de kleedkamer was het een drukte van belang. Zo kon iedereen horen dat Eli naar de kerk was geweest. Dit is zo uitzonderlijk dat Arnhemia Eagles meteen bang werd voor ons. Zij waren namelijk niet naar de kerk geweest en Eli had natuurlijk voor onze winst gebeden. Tijdens de warming-up hadden we de borden van de Bongerd met hele andere ogen eens bekeken Normaal zitten we er altijd op te mopperen maar dit keer probeerden we een wat positievere benadering. Bleek in de warming up best goed te gaan. Ellen van Bavel had bijna Marco Borsato op onze tribune gekregen maar Marco keek nog nét iets liever naar zijn zoon op de Vijverberg. Nadat we ook het nieuwe trainingspak van Boudewijn hadden bewonderd konden we beginnen aan deze wedstrijd. Vier wissels en interim-coach Astrid op de bank (bedankt As….je mag vaker komen!)

Eerste kwart. Arnhemia trapte af met 2 vrije worpen. 0-2. Eva opende onze score ook met een vrije worp. In het eerste kwart waren het vooral de lange passen die ons spel bepaalden. Mooie aanvallen al gingen niet alle ballen erin. In de verdediging lieten we ons zo nu en dan verrassen. Het was fysiek een zware wedstrijd. Boudewijn en Jaap moesten heel wat blazen op hun fluitjes. Arnhemia was het niet altijd met hun beslissingen eens. Daar waar zij nogal eens de discussie opzochten hielden wij oud en wijs onze monden. 9-8.

Tweede kwart. De stand van 9-8 heeft lang op het scorebord gestaan. We werkten aan beide kanten hard maar de ballen vielen niet. Tot de 3e minuut dan. Ineens liep Arnhemia weg van ons. Met 2 vrije worpen en een driepunter lieten ze zien dat ze goede schutters in huis hebben. Maar wij hadden nog een surprise. Iris maakte namelijk haar debuut. Ze had de hele week al kriebels en had zelfs huiswerk meegenomen zodat ze thuis alle spelletjes kon oefenen. Ze deed het super!! Nog geen 5 minuten in het veld en zelfs al scoren. Iedereen blij! Ondertussen scoorde Arnhemia wel weer een driepunter. Maar de laatste minuten voor de rust kropen we langzaam maar zeker weer dichterbij. 20-23.

Derde kwart. In de pauze hadden we allemaal opbeurende tips gekregen dat we sneller moesten worden, alerter, nog hoger moesten springen (en niet alleen aan de kant)….Kortom: D’ran! Zo af en toe loopt het ook echt gesmeerd. We zijn na 3 wedstrijden toch weer redelijk op elkaar ingespeeld. Het komt wel…! Maar ook deze wedstrijd blijft spannend van begin tot eind. We zijn te langzaam in de omschakeling en moeten het tempo vasthouden. Daarbij is scoren onder druk nooit ons sterke punt geweest. Maar ook hier kunnen we vast op trainen. 33-36.

Vierde kwart. Eli’s gebeden worden verhoord en zij scoort lekker! Ook Bianca ziet het licht. Met een driepunter en een score van haar komen we zelfs voor te staan. Maar het genieten is van korte duur. Arnhemia laat het niet gebeuren dat we er met de winst vandoor gaan. Ze hebben een snel en vernietigend antwoord. De laatste driepunter komt op hun naam en ondanks onze man-to-man verdediging kunnen zij het spel irritant goed uitspelen. Daar helpt zelfs geen bumpertje van Eli tegen!

Eindstand 45-53.

Tja……we beginnen zo bijna te vergeten hoe het is om te winnen. Maar spannende weekenden hebben we zo wel! En spierpijn ook……pfffff…!

Eli 16

Bianca 9

Floor 6

Marian en Mirjam 4

Ellen v B, Iris en Eva 2

Annemarie 0

Pytheas H1 - Becege H1

2 oktober 2011

Becege is er niet in geslaagd haar uitwedstrijd tegen het eerste team van Pytheas te winnen. De wedstrijd ging drie kwarten gelijk op, maar het vierde kwart bracht uiteindelijk de beslissing.

Er werd zeeeeer strak gefloten door de scheidsrechters: Matthijs zat al na 14 minuten met 5 p's op de bank. In de tweede helft kreeg hij gezelschap van Tom en Jaap. De kwartstanden waren 16-11, 20-18 en 8-10. Na het derde kwart stond het 44-39.

Het vierde en laatste kwart zou beslissend worden. Door de uitsluiting van een aantal spelers liep Becege echter achter de feiten aan. Van 44-39 werd het 56-41 in de 5e minuut. Uiteindelijk werd het laatste kwart met 26-9 verloren en was er uiteindelijk een duidelijk verschil in de eindstand: 70-48.

De einduitslag deed vermoeden dat Pytheas het erg makkelijk heeft gehad, maar dat was zeker niet het geval. Becege speelde georganiseerd en geconcentreerd en ten opzichte van de vorige wedstrijd was er verbetering. En hoewel Pytheas vorig seizoen bijna kampioen werd, komt de dag steeds dichterbij dat Becege de overwinning mee naar huis neemt.

Flip Stars D1 - Becege D1

1 oktober 2011  

Eindelijk mochten we weer eens naar Tiel. Wat waren we al lang niet bij de Flipjes geweest! We verzamelden bij de grote parkeerplaats bij de Praxis in Doetinchem omdat de Mac Donalds in de steigers staat. Thijs kreeg de rol als privéchauffeur toebedeeld en de andere man Niels mocht mee als supporter. We speelden net als vorige week met z’n 8en. Helmy verwisselt met Ellen van Bavel. Ellen stond waarschijnlijk nog op het station te wachten tot er een plekje vrij kwam in de trein naar Frankfurt.   In Tiel bleek de sporthal ook al in de steigers te staan maar na een rondje van de zaak konden we de ingang vinden.

Eerste kwart. Flip Stars bleek een gemengd team te zijn van ervaren en nieuwe speelsters. Het was bloedje heet in de sporthal. Tijdens de warming-up mochten de deuren nog even open maa